Futuris to konceptualny projekt muzyczny zainicjowany przez Marcina Jerzynę (znanego z formacji Optical Sun i Lan/cet), zrodzony z fascynacji polskim futuryzmem oraz twórczością poetów polskiej awangardy literackiej. Formacja zadebiutowała w 2024 roku utworem ‘W drodze’ do słów Stanisława Młodożeńca, zrealizowanym we współpracy badawczo-artystycznej z dr Justyną Gorzkowicz (Polski Uniwersytet na Obczyźnie w Londynie) oraz Jarosławem Soleckim (Blue Point Art Gallery w Londynie).

Muzycznie Futuris operuje na styku nowoczesnej produkcji, gitarowo-basowych aranżacji oraz warstwy elektroniczno-rytmicznej tworzonej przez Łukasza Suszkę (Wesoła24 Studio), łącząc poezję z surową, współczesną formą dźwiękową.

Najnowszy singiel  ‘Zwiastowanie’  powrócił do poetyckiego dorobku Brunona Jasieńskiego (właśc. Wiktora Bruno Zysmana, 1901–1938) – jednego z ojców założycieli polskiego futuryzmu, autora głośnych manifestów z „Jednodńuwki futurystuw” oraz powieści “Palę Paryż” . Kompozycja powstała na okoliczność 125. rocznicy urodzin poety oraz III Międzypokoleniowego Festiwal Literackiego GEN-eracja Słowa w Sandomierzu. Nagranie oparte na wierszu Jasieńskiego z 1922 roku zderza tradycyjną formę poetycką ze śmiałą, ekscentryczną metaforyką, a w sferze wokalnej wykorzystuje partie chórków wykonane przez Magdalenę Zaborniak. Oficjalna prezentacja towarzyszącego kompozycji wideopoematu (z grafikami Marty Gogłuski-Jerzyny) odbędzie się 18 września 2026 roku w Muzeum Zamkowym w Sandomierzu, stanowiąc artystyczny punkt odniesienia dla tragicznej biografii pisarza – od rewolucyjnych skandali w Krakowie i deportacji z Francji, po czystki stalinowskie w ZSRR, w wyniku których został rozstrzelany w 1938 roku.

Futuris:

Marcin „Jeżo” Jerzyna – gitara, bas, wokal

Łukasz „Suchy” Suszko – beat, klawisze, efekty specjalne

Magdalena Zaborniak – wokal (chórki)

Bruno Jasieński ‘Zwiastowanie’

1.

pytały się raz ciszy

rogówki z twarzą modrą:

„dlaczego czarny dyszel

„włazi nam wciąż między biodra?

„dlaczego, choćżeśmy ładne

„i miłość dajemy tanio,

„nie przyjdzie nigdy do żadnej

„prawdziwy biały anioł?

„dzień zdycha na zachodzie

„i z nosa sączy farbę.

„ach, ciężko jest chodzić co dzień

„z nieba olbrzymim garbem!

2.

a kiedy usną grzecznie

w objęciach czyichś dłoni,

śni im się, że z drogi mlecznej

archanioł schodzi do nich.

tuli ich ciała kruche

w mosiężnych ramion żarnach

i długo bezpłodne brzuchy

zapładnia złotym ziarnem

jest wielka cisza w niebie

i słyszą w tej ciszy śpiew czyjś,

i kulą nogi do siebie

niezgrabnym ruchem dziewczyn.

a gdy wracają blade

za mgły błękitnym zamszem,

cienie do stóp im się kładą

i dzwony dzwonią na mszę.

jest cisza spełnionych legend

w godzinie świtu rannej.

2.

przez miasto długim szeregiem

wracają najświętsze panny.